هرچند شواهدی مبنی بر این که شناگران حرکاتی مانند باله در آب در دوران باستان ارائه می کرده اند، موجود است .ولی مبنای باله در آب به عنوان یک ورزش رقابتی سازمان یافته به اوائل قرن بیستم برمی گردد. شنای موزون ترکیبی از شنا ، ژیمناستیک و باله می باشد. که شرکت کنندگان اعم از انفرادی ، دوتایی ، سه تایی یا تیمی را وادار می کند که قدرت ، توان، نرمش و هنر را با قدرت استثنایی و کنترل تنفس با هم ترکیب کنند تا بتوانند در زیر آب طاقت بیاورند و اشکال متهورانه را به نمایش بگذارند.
المپیک و رقابت های قهرمانی جهان برای مردان امکان پذیر نمی باشد، ولی در رقابت های ملی و بین المللی در بعضی از کشورها به مردان اجازه رقابت میدهند. رقابت کنندگان باید به قدرت ، نرمش و تحمل ایروبیک مورد نیاز برای ارائه حرکات مشکل مجهز باشند .
آغاز پیدایش شنای هنری
در دهه ۱۹۲۰ یک گروه از زنان کانادایی تحت سرپرستی بازیکن واتر پلو و شیرجه خانم مارگارت سلر برنامه ای را اجراء کردند. که از تکنیکهای نجات غریق و شنا استفاده می کرد.آنها این برنامه را شنای تزیین شده نامیدند.
در سال ۱۹۰۷،آنت کلرمن استرالیایی ، در یک سیرک در نیویورک دریک مخزن شیشه ای برنامه ای اجرا کرد. که باعث شد توجه ملی امریکایی ها به او به عنوان نخستین بالرین آبی به نام واتر بالت جلب شود. کاترین کورتیس دانشجوی دانشگاه ویسکانین تجربیاتی را در مورد حرکات شیرجه و بدلکاری در آب را درسال ۱۹۱۵ شروع کرد. کورتیس یک کلوپ باله زیر آبی در دانشگاه شیکاگو به نام پری های مدرن دریایی ایجاد کرد. درسال ۱۹۲۳ و بعد از آن در دریاچه نمایشگاه پیشرفت های قرن در شیکاگو اجراهایی داشتند .
حضور در نمایشگاه ۱۹۳۴ توجهات بسیاری را به خود جلب کرد و مقالات زیادی در این زمینه نوشته شد. استر ویلیامز قهرمان شنای آزاد امریکا و شرکت کننده در المپیک یک فیلم موزیکال به نام پری دریایی میلیون دلاری بازی کرد. که دختران جوان در همه جا شروع به آموزش باله زیر آبی کردند. در طول بیست ساله بعدی این روش رشد کرده و بسیار فنی و حرفه ای گردید. سپس موسیقی به حرکات اضافه شد. و نام آن به باله در آب تغییر پیدا کرد. درسال ۱۹۶۰ شناگران امریکایی دریک سفر دور دنیا در بازی های المپیک این ورزش را به اجرا درآوردند.
باله زیر آب در سال ۱۹۸۴ به صورت ورزش المپیکی در دونوع رقابت های انفرادی و دو نفری پذیرفته شد.ولی امروزه این مسابقات در گروه تک نفره ، دو نفره و تیمی که شامل هشت نفر می باشد و مسابقات ترکیبی که هشت یا بیشتر از هشت نفر می باشند به اجرا در می آید.
ایالت متحده امریکا تنها کشوری است که مسابقات سه نفره نیز دارد . اولین مسابقات رسمی ثبت شده دربیست و هفت مه 1939 بین کالج معلمین شیکاگو تحت مربی کورتیس و کالج نوجوانان رایت در شیکاگو انجام شد. سازمان مرکزی ورزش های آماتوری (AUU) در سال 1940 اولین مسابقه چند تیمی را در ویلمت در ایالت ایلی نویز برگزار کرد.
درسال بعد سازمان رسماٌ باله زیر آب را به عنوان یک ورزش رقابتی برای دو نفره و تیم تصویب کرد. برنامه های بین المللی تقریباٌ همزمان با گسترش این ورزش در کانادا هم گسترش پیدا کرد. بعداز جنگ جهانی دوم در تمامی دنیا گسترش یافت .
شناگران امریکایی و کانادایی این ورزش را در سال ۱۹۵۱ در المپیک هلسینکی فنلاند به نمایش در آوردند. ازآنجایی که بسیاری از کشورها به این رشته علاقمند بودند سازمان فینا که مقررات ورزش های آبی را در جهان اداره می کند بخشی را به باله زیر آب اختصاص داد.
نخستین مسابقات رسمی بین المللی در سال ۱۹۵۵ برگزار شد . و از سال ۱۹۷۱ رسماٌ به برنامه های فینا اضافه گردید. این ورزش از نظر بین المللی موقعیت مستحکمی پیدا کرد. که فینا درسال ۱۹۷۳ در مسابقات قهرمانی ورزش های آبی این ورزش را به همراه واتر پلو، شنا و شیرجه به رسمیت شناخت . باله در زیر آب ، از سال ۱۹۸۴ برای زنان در جهان افتتاح شده است .
